عنوان کتاب: The Final Count
نویسنده: H. C. McNeile
سال انتشار: 2026
تعداد صفحه: 206
زبان اصلی: انگلیسی
نوع فایل: pdf
حجم فایل: 2.17 مگابایت
در تلاشم برای آشکار ساختن حقیقتِ وقایع شگفتانگیزِ تابستانِ آن سال برای عموم، خود را در موقعیت دشواری قرار دهم. نخست آنکه من قصهگو نیستم؛ بنابراین شاید روایت من از وقایع نتواند حس باورپذیری را در مخاطب ایجاد کند. فراتر از آن، بسیار محتمل است که آنچه مینویسم، مشتی دروغِ مضحک و نامعقول تلقی شود. با این حال، خطاب به کسانی که بیدرنگ مرا محکوم میکنند، سخنی دارم: حقایق را آنگونه که میدانید و در روزنامهها خواندهاید در نظر بگیرید و سعی کنید توجیه دیگری برایشان بیابید. شاید بگویید که من صرفاً برای نوشتن کتابی — و شاید کسب اندکی شهرتِ ارزانقیمت — هذیانهای یک دیوانه را دستمایه قرار داده و داستانی خیالی و مضحک پیرامون آن ساختهام. مختارید چنین بیندیشید. من بیش از این کاری از دستم برنمیآید جز آنکه آنچه را میدانم بازگو کنم؛ نمیتوانم شما را وادار به باور کردن حرفهایم کنم. با این حال، از یک جهت احساس میکنم در موضعی قوی قرار دارم: نقش خودِ من در این ماجرا نسبتاً ناچیز بود. بنابراین، انگیزهام از نوشتن، بزرگنماییِ خویش نیست. ستایش و افتخار تنها و تنها شایستهی یک نفر است: مردی که رهبری ما را بر عهده داشت؛ یعنی «هیو دراموند». اما اگر ناباوران برای تأیید ماجرا سراغ او بروند، به احتمال زیاد ناامید خواهند شد. او با لحنی دوستانه و نامفهوم با آنها حرف میزند، با ضربهای دوستانه به پشتشان آنها را نقشبرزمین و بیهوش میکند و سپس با یک لیوان بزرگ آبجوی «اِیل» (Ale) دوباره به هوششان میآورد. و اگر فردِ شکاک همچنان در تردید بماند، حق دارد؛ چرا که خودِ من هم وقتی برای نخستین بار دراموند را دیدم، صادقانه بگویم، باور نمیکردم او چیزی فراتر از یک آدمِ غولپیکر و خوشقلب اما احمق باشد. من با ادب و احترام، داستانهایی را که دوستانش دربارهاش تعریف میکردند باور نمیکردم؛ راستش را بخواهید، دوستانش هم دقیقاً از همان سنخِ خودِ او بودند. چهار نفر از آنها بودند که با آنها صمیمی شدم: «آلجی لانگورث»، مرد جوانی قدبلند با لهجهای کشدار و تکچشمی (مونوکل)؛ «پیتر دارل»، که معمولاً صبحها همزمان با شیرفروش به خانه برمیگشت، اما اغلب برای تیم کریکت «میدلسکس» بازی میکرد؛ تد جرنینگهام، که هر روز عاشق دختری تازه میشد؛ و سرانجام توبی سینکلر، که مسئولیت وارد کردن مرا به آن جمع بر عهده داشت.
In endeavouring to put before the public for the first time the truth concerning the amazing happenings of the summer of , I feel myself to be at a disadvantage. In the first place I am no storyteller: so maybe my presentation of the facts will fail to carry conviction. Nay, further: it is more than likely that what I am about to write down will be regarded as a tissue of preposterous lies. And yet to those who condemn me offhand I would say one thing. Take the facts as you know them, and as they appeared in the newspapers, and try to account for them in any other way. You may say that in order to write a book —gain, perhaps, a little cheap notoriety —I have taken the ravings of a madman around which to build a fantastic and ridiculous story. You are welcome to your opinion. I can do no more than tell you what I know: I cannot make you believe me. In one respect, however, I feel that I am in a strong position: my own part was a comparatively small one. And it is therefore from no reason of selfaggrandisement that I write. To one man, and one man only, is praise and honour due, and that is the man who led us —Hugh Drummond. But if unbelievers should go to him for confirmation, it is more than probable they will be disappointed. He will burble at them genially, knock them senseless with a blow of greeting on the back, and then resuscitate them with a large tankard of ale. And the doubter may well be pardoned for continuing to doubt: I, myself, when I first met Drummond was frankly incredulous as to his capabilities of being anything but a vast and good-natured fool. I disbelieved, politely, the stories his friends told me about him: to be candid, his friends were of very much the same type as himself. There were four of them whom I got to know intimately: Algy Longworth, a tall young man with a slight drawl and an eyeglass; Peter Darrell, who usually came home with the milk each morning, but often turned out to play cricket for Middlesex; Ted Jerningham, who fell in love with a different girl daily; and finally Toby Sinclair, who was responsible for introducing me into the circle.
این رمان را میتوانید از لینک زیر بصورت رایگان دانلود کنید:
Download: The Final Count





نظرات کاربران