0

پادکست شنیداری انگلیسی B2 – صحبت درباره انگیزه

بازدید 549

So, we think we know how to motivate people, right? Offer them a reward. Do this and you’ll get this. Do this faster, earn more money. Do this better than everyone else, here’s a promotion. We offer incentives when we want people to do things. We do it at work, at school, even at home with our kids. Tidy your room and you can watch TV.
But when social psychologists test whether incentives work, they get surprising results. Sam Glucksberg, from Princeton University, America, set people a problem to solve and told them he was going to time them to see how long they took. Then he put them in two groups. He offered one group a reward for finishing fast. Five dollars for anyone finishing in the top 25 per cent and 20 dollars for the person who finished the fastest of all. To the other group he offered no incentive, but he told them he was going to use their times to calculate an average time.
The first group, the ones with the reward, solved the problem faster, you’d think, right? Well, no, they actually took three and a half minutes longer than the group who just thought they were being timed. Incentive didn’t work. In fact, it made them slower. This experiment has been repeated, with the same results, many times. But in business we still offer bonuses, promotions and rewards to staff.
That’s fine if we want them to do something simple, like chop wood. We’ll pay you more if you chop the wood faster. An incentive works then. But if we want someone to do something complex, something creative, something where they have to think, rewards don’t work. They might even have the opposite result, and make people perform worse. Another study, by Dan Ariely, showed that the bigger the reward, the worse the subjects performed on a complex task. The reward made them focus so hard on the result that they couldn’t think creatively any more.
And this all matters because more and more simple jobs will become automated. We’ll be left with creative, problem-solving jobs that computers will never do. And we need to find a way to motivate people to do those jobs when we’ve proved the traditional incentives don’t work.
So what does work? Giving your workers freedom; freedom to work on the things they want to work on, freedom to choose when, where and how they work. Want to work from home three days a week, get up late and work into the night instead? Fine. Just do the job well. And evidence shows people who choose the way they work get results. Companies that give employees time during the week to work on things that interest them and are not part of their regular job achieve amazing things. Some of the big tech companies are good examples of this, with ping-pong tables and areas to relax in …

خب، ما فکر می‌کنیم می‌دانیم چطور به مردم انگیزه بدهیم، درست است؟ به آنها جایزه بدهید. این کار را انجام بده و این را خواهی گرفت. این کار را سریع‌تر انجام بده، پول بیشتری به دست بیاور. این کار را بهتر از هر کس دیگری انجام بده، این یک ترفیع است. وقتی می‌خواهیم مردم کاری انجام دهند، انگیزه می‌دهیم. ما این کار را در محل کار، مدرسه، حتی در خانه با فرزندانمان انجام می‌دهیم. اتاقت را مرتب کن و می‌توانی تلویزیون تماشا کنی.
اما وقتی روانشناسان اجتماعی آزمایش می‌کنند که آیا انگیزه‌ها مؤثر هستند یا خیر، به نتایج شگفت‌انگیزی می‌رسند. سم گلوکسبرگ، از دانشگاه پرینستون آمریکا، مسئله‌ای را برای حل به افراد داد و به آنها گفت که قرار است از آنها زمان بگیرد تا ببیند چقدر طول می‌کشد. سپس آنها را در دو گروه قرار داد. او به یک گروه برای اتمام سریع، جایزه‌ای پیشنهاد داد. پنج دلار برای هر کسی که در 25 درصد برتر قرار بگیرد و 20 دلار برای کسی که از همه سریع‌تر تمام کند. به گروه دیگر هیچ انگیزه‌ای نداد، اما به آنها گفت که قرار است از زمان آنها برای محاسبه میانگین زمان استفاده کند.
فکر می‌کنید گروه اول، کسانی که جایزه داشتند، مسئله را سریع‌تر حل کردند، درست است؟ خب، نه، آنها در واقع سه و نیم دقیقه بیشتر از گروهی که فقط فکر می‌کردند زمانشان گرفته شده، طول کشید. انگیزه کارساز نبود. در واقع، آنها را کندتر کرد. این آزمایش بارها و بارها با نتایج مشابه تکرار شده است. اما در تجارت، ما هنوز به کارکنان پاداش، ترفیع و پاداش می‌دهیم.
اگر بخواهیم کاری ساده مانند خرد کردن چوب انجام دهند، اشکالی ندارد. اگر چوب را سریع‌تر خرد کنید، به شما حقوق بیشتری می‌دهیم. در این صورت، انگیزه جواب می‌دهد. اما اگر بخواهیم کسی کاری پیچیده، خلاقانه، کاری که مجبور به فکر کردن باشد، انجام دهد، پاداش‌ها کارساز نیستند. آنها حتی ممکن است نتیجه معکوس داشته باشند و باعث شوند افراد عملکرد بدتری داشته باشند. مطالعه دیگری توسط دن آریلی نشان داد که هر چه پاداش بزرگتر باشد، افراد در یک کار پیچیده عملکرد بدتری دارند. پاداش باعث می‌شود آنها آنقدر روی نتیجه تمرکز کنند که دیگر نتوانند خلاقانه فکر کنند.
و همه اینها مهم است زیرا مشاغل ساده‌تر و بیشتری خودکار خواهند شد. ما با مشاغل خلاقانه و حل مسئله‌ای روبرو خواهیم شد که کامپیوترها هرگز انجام نخواهند داد. و ما باید راهی برای ایجاد انگیزه در افراد برای انجام آن کارها پیدا کنیم، زمانی که ثابت کرده‌ایم مشوق‌های سنتی کارساز نیستند.
خب، چه چیزی کارساز است؟ دادن آزادی به کارکنان؛ آزادی برای کار روی چیزهایی که می‌خواهند انجام دهند، آزادی برای انتخاب زمان، مکان و نحوه کار. آیا می‌خواهید سه روز در هفته از خانه کار کنید، در عوض تا دیروقت بیدار شوید و تا پاسی از شب کار کنید؟ بسیار خب. فقط کار را خوب انجام دهید. و شواهد نشان می‌دهد افرادی که روش کار خود را انتخاب می‌کنند، نتیجه می‌گیرند. شرکت‌هایی که در طول هفته به کارمندان وقت می‌دهند تا روی چیزهایی که به آنها علاقه دارند و بخشی از شغل عادی آنها نیست، کار کنند، به دستاوردهای شگفت‌انگیزی می‌رسند. برخی از شرکت‌های بزرگ فناوری نمونه‌های خوبی از این مورد هستند، با میزهای پینگ‌پنگ و مناطقی برای استراحت در …

نظرات کاربران

  •  چنانچه دیدگاه شما توهین آمیز باشد تایید نخواهد شد.
  •  چنانچه دیدگاه شما جنبه تبلیغاتی داشته باشد تایید نخواهد شد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

X