دانلود رمان انگلیسی “هدیه‌ی تاج‌ها”: روایتی دیگر از «غرور و تعصب»

روزی که توماس بنت جان پادشاهی را نجات داد، با اعتراض همسرش به یک روبان آغاز شد. خانم بنت، در حالی که آن تکه روبانِ دردسرساز را جلوی پنجره‌ی اتاق صبحانه نگه داشته بود، اعلام کرد: «این فقط آبی نیست؛ رنگِ “طاووسی” است. رنگ طاووسی خودش را به رخ می‌کشد. آبیِ آسمانی تنها منتظر است که دیده شود، و وقتی قرار است نیمی از اهالی شهرستان در مریتون جمع شوند، کسی وقتِ صبر کردن ندارد.» توماس همچنان نشانِ لای کتابش را که روی زانویش قرار داشت، حفظ کرد. این بحث که با کلاهِ جین شروع شده بود و به کمربندِ الیزابت کشیده بود، حالا داشت شأن و منزلتِ خودِ سلطنت را تهدید می‌کرد. او گفت: «اعلیحضرت از جنگ‌ها، کابینه‌های مختلف و حتی “شاهزاده ولز” جان سالم به در برده‌اند؛ امیدوارم بتوانند از پسِ یک روبانِ آبیِ آسمانی هم بربیایند.» آن‌سوی اتاق، الیزابتِ ده‌ساله لب‌هایش را به هم فشرد. جینِ دوازده‌ساله سرش را روی کارِ خیاطی‌اش خم کرد، هرچند سوزن در دستش بی‌حرکت ماند. مری که تنها هشت سال داشت و در هر کاری بسیار جدی بود، با نگرانی نگاهش را بین پدر و مادرش می‌گرداند. «شما می‌خندید آقای بنت، اما آقای لوکاس می‌گوید که پادشاه متوجه تک‌تکِ نشانه‌های احترام می‌شود.» «آقای لوکاس حرف‌های زیادی می‌زند، به‌ویژه وقتی امیدوار است که آن حرف‌ها به گوش دیگران هم برسد.» او صفحه‌ای از کتاب را ورق زد. این کوچک‌ترین حرکتِ ممکن بود، اما او می‌دانست که همین کار، مؤثرترین راه برای به خشم آوردن همسرش است. «بسیار خب! حالا که شما حاضر نیستید راهنمایی‌ام کنید، پس خودم باید برای همه چیز تصمیم بگیرم. هیل! هیل، آن زن کجا رفته؟ لیدیا روی آستینش مربا ریخته، کیتی دارد گریه می‌کند چون نمی‌تواند گردنبندِ مهره‌ایِ جین را بیندازد، و تازه باید قبل از ظهر هم در مریتون باشیم.» در پشت سرش بسته شد، در حالی که صدای خش‌خشِ لباسِ موسلینش با خشم و نارضایتی‌اش در هم آمیخته بود. سکوتی شکننده اما خوشایند، بر فضا حاکم شد.