- عنوان کتاب: Excessively Attentive
- نویسنده: Jessica Schlenker
- سال انتشار: 2026
- تعداد صفحه: 349
- زبان اصلی: انگلیسی
- نوع فایل: pdf
- حجم فایل: 2.46 مگابایت
آقای کالینز هنگام ورود به خانه فریاد زد: «خانم کالینز عزیزم! لیدی کاترین دو بورگِ شگفتانگیز، تنها در دومین روز حضورشان در این منطقه، به خانواده ما و خانم بنت توجه کرده است!» خانم کالینز پرسید: «و چطور این کار را کرده، آقای کالینز؟» «او صراحتاً همه ما را ظرف یک ساعت به چای دعوت کرده است!» پاسخ ماریا لوکاس جیغ زدن و باد زدن به خودش بود، در حالی که سر ویلیام در مورد اینکه بسیار مورد احترام است و اتحاد بسیار خوبی با دختر بزرگترش دارد، اظهار نظر میکرد. آقای کالینز از مهمانان خواست که بازنشسته شوند و لباسهایشان را عوض کنند، اما به خاطر نداشتن لباسهای فاخر شرمنده نشوند، زیرا لیدی کاترین «ترجیح میدهد که تمایزات طبقاتی حفظ شود.» الیزابت مطمئن نبود که آقای کالینز چگونه این را به عنوان یک ویژگی مثبت تعبیر میکند، اما این عبارت لحظهای را در مجلس مریتون به یاد آورد که آقای دارسی به آقای بینگلی اعلام کرد که به زنان جوانی که توسط مردان دیگر تحقیر میشوند، توجهی نخواهد کرد. او میخواست بدون اشاره به برادرزادهاش، عمه را قضاوت کند، اما اظهارات پسرعمویش، وقتی که به نظر میرسید بخشی از رفتار آقای دارسی است، قطعاً این کار را دشوار میکرد. او محکم در را پشت سرش بست، هرچند این کار کمکی به ساکت کردن اظهار نظر پسرعمویش نکرد. الیزابت در خلوت خود میگفت که کنجکاوی شدیدی نسبت به بانوی بزرگ، آنطور که پسرعمویش توصیف کرده بود، دارد. احتمالاً به آقای کالینز گفته میشد که او قطعاً آن اضطرابی را که او با صدای بلند ابراز میکرد، تجربه نمیکند. رفتار پسرعمویش با سفرهایش به هرتفوردشایر تفاوت چندانی نداشت، اگرچه شاید توجه او به او به اندازه او محسوس نبود. او مهمانانش را از پلهها بالا برده بود تا اظهارات پوچ خود را در مورد اینکه او طبق نظر او چه احساسی باید داشته باشد، با آنها در میان بگذارد و در میان سخنانش تذکر میداد که لباسهایش را زودتر بپوشاند. او به همه اینها پاسخی نداد و به خاطر شارلوت همچنان زبانش را نگه داشت. برایش بسیار لذتبخش بود که میدید حرفهای او به طور فزایندهای حاکی از ناامیدی اوست، چرا که او از «شکست» خود در ایجاد این «اتحاد فرخنده» ناراحت نبود. اما او بیصبرانه منتظر بود که حداقل برای چند ساعت از خانهی او بیرون باشد. خانهی کوچکی بود که حضور برخی افراد، آن را کوچکتر هم کرده بود.
“My dear Mrs. Collins!” Mr. Collins cried as he entered the house. “The wondrous Lady Catherine de Bourgh has seen fit to notice our family and Miss Bennet on only their second day in the area!” “And how has she done so, Mr. Collins?” asked Mrs. Collins. “She has expressly invited us all to tea, in an hour’s time!” Mariah Lucas’ response was to squeak and fan herself, while Sir William made comments about being so greatly honoured and his eldest’s most fortunate alliance. Mr. Collins urged the guests to retire and change, but to not be shamed for their lack of finery, for Lady Catherine “preferred the distinctions of class to be preserved.” Elizabeth was unsure how Mr. Collins construed this as a positive trait, but the turn of phrase recalled a moment in Meryton Assembly, with Mr. Darcy declaring to Mr. Bingley that he would not give notice to young women slighted by other men. She wished to judge the aunt without reference to the nephew, but her cousin’s pronouncements certainly made that difficult when they seemed a piece of Mr. Darcy’s behaviour. She firmly closed the door behind her, though it did little to silence her cousin’s commentary. Privately, Elizabeth owned she felt a strong curiosity about the great lady, as described by her cousin. Mr. Collins would likely be put out that she was certainly not experiencing the trepidation he was loudly assuming. Her cousin’s behaviour varied little from his visits to Hertfordshire, although he was, perhaps, not quite as marked in his attentions towards her. He had followed his guests up the stairs to share his inane proclamations as to how she should feel by his reckoning, interspersing admonishments to hurry her dressing. She forwent response to all of it, and continued to hold her tongue for Charlotte’s sake. It gave her no small pleasure to perceive that his comments increasingly sounded frustrated that she was not in a dismayed state over her “failure” to make this “fortunate alliance.” But she was desperate to be out of his house for at least a few hours. It was a small house, made smaller by the company of certain individuals.
این کتاب را میتوانید از لینک زیر بصورت رایگان دانلود کنید:
Download: Excessively Attentive





نظرات کاربران