0

دانلود رمان انگلیسی “ماهیت یک جرم”

عنوان کتاب: The Nature of a Crime
نویسنده: Joseph Conrad Ford Madox Ford
سال انتشار: 2026
تعداد صفحه: 51
زبان اصلی: انگلیسی
نوع فایل: pdf
حجم فایل: 0.7 مگابایت

سال‌هاست که آگاهی من از این بخش کوچک از همکاری بسیار مبهم، تقریباً نامحسوس، مانند دیدارهای زودگذر یک روح بوده است. اگر تا به حال به آن فکر کرده‌ام، و باید اعتراف کنم که به سختی می‌توانم به یاد بیاورم که عمداً این کار را انجام داده باشم تا اینکه همکارم آن را به طور قطعی به من اطلاع داد، همیشه آن را چیزی در ماهیت یک قطعه می‌دانستم. از کشف اینکه گرد شده است شگفت‌زده و حتی شوکه شدم. اما لازم نبود که اینطور باشد. با وجود اینکه از نظر شکل، گرد است، با استفاده از کلمه شکل در ساده‌ترین معنای آن – شکل چاپی – هنوز هم قطعه‌ای از ماهیت خود و همچنین از ضرورت است. هرگز نمی‌توانست به چیز دیگری تبدیل شود. و حتی به عنوان یک قطعه، چیزی جز قطعه‌ای از چیز دیگری نیست که می‌توانست باشد – صرفاً یک قصد. اما، در حال حاضر، چیزی که بیش از همه مرا تحت تأثیر قرار می‌دهد، میزانی است که این قطعه از فضای خام مادی زمان پیدایش خود، زمانی که English Review تأسیس شد، در خود دارد. این [داستان] از اعماق گذشته‌ای بیرون می‌آید که اکنون به اندازه‌ی کت‌های بلند و دامن‌چارخانه‌ای از ما دور است، همان لباس‌هایی که جویندگان بی‌وجدان، فرهیخته و متکبر مانند ما در اینجا با آنها به فعالیت‌های تجاری عجیب خود می‌پرداختند و گل آبی کوچک احساسات را در آنها پرورش می‌دادند. بدون شک مرد ما برای اهداف طنزآمیز خلق شده بود؛ اما می‌ترسم که تصور ما از او بیش از حد خیالی باشد. با این حال، به نظر من، خیالی‌ترین چیز این است که ما دو نفر که بارها با جدیت در مورد محدودیت‌ها و روش‌های نگارش ادبی بحث کرده بودیم، می‌توانستیم برای لحظه‌ای باور کنیم که اثری در قالب یک اعتراف تحلیلی (که گویی در articulo mortis تولید شده است) می‌تواند با همکاری توسعه یافته و به دست آید! چه خوش‌بینی‌ای! اما این خوش‌بینی زیاد دوام نیاورد. به نظر می‌رسد لحظه‌ای را به یاد می‌آورم که با التماس و التماس فراوان گفتم که همه این افراد بدون هیچ دردسری به دریا انداخته شوند. به اعتقاد من، این ماهیت واقعی جنایت است. به دریا انداخته شد. نظم و ترتیبی که در فصل هشتم به کار رفته، کاملاً ناشی از حسن نیت همکارم در مواجهه با وحشت من بود. پس از امضای این چند کلمه‌ی آغازین، قلم را به او می‌دهم به این امید که شاید او را وادار به مخالفت با من در هر نکته‌ی واقعی، برداشتی و قدردانی کند. گفتم «امید». بله، امید مشتاقانه. زیرا شنیدن پژواک دعواهای ناامیدانه، جدی و خنده‌داری که آن روزهای قدیم را زنده می‌کرد، لذت‌بخش خواهد بود. حیف که زمانی فرا می‌رسد که باید تمام لذت زندگی را در گذشته جستجو کرد.

For years my consciousness of this small piece of collaboration has been very vague, almost impalpable, like fleeting visits from a ghost. If I ever thought of it, and I must confess that I can hardly remember ever doing it on purpose till it was brought definitely to my notice by my Collaborator, I always regarded it as something in the nature of a fragment. I was surprised and even shocked to discover that it was rounded. But I need not have been. Rounded as it is in form, using the word form in its simplest sense —printed form —it remains yet a fragment from its very nature and also from necessity. It could never have become anything else. And even as a fragment it is but a fragment of something else that might have been —of a mere intention. But, as it stands, what impresses me most is the amount this fragment contains of the crudely materialistic atmosphere of the time of its origin, the time when the English Review was founded. It emerges from the depths of a past as distant from us now as the square-skirted, long frock-coats in which unscrupulous, cultivated, high-minded jouisseurs like ours here attended to their strange business activities and cultivated the little blue flower of sentiment. No doubt our man was conceived for purposes of irony; but our conception of him, I fear, is too fantastic. Yet the most fantastic thing of all, it seems to me, is that we two who had so often discussed soberly the limits and methods of literary composition should have believed for a moment that a piece of work in the nature of an analytical confession (produced in articulo mortis as it were) could have been developed and achieved in collaboration! What optimism! But it did not last long. I seem to remember a moment when I burst into earnest entreaties that all these people should be thrown overboard without more ado. This, I believe, is the real nature of the crime. Overboard. The neatness and dispatch with which it is done in Chapter VIII was wholly the act of my Collaborator’s good nature in the face of my panic. After signing these few prefatory words I will pass the pen to him in the hope that he may be moved to contradict me on every point of fact, impression, and appreciation. I said “the hope.” Yes, eager hope. For it would be delightful to catch the echo of the desperate, earnest and funny quarrels which enlivened those old days. The pity of it is that there comes a time when all the fun of one’s life must be looked for in the past.

این رمان را میتوانید از لینک زیر بصورت رایگان دانلود کنید:

Download: The Nature of a Crime

نظرات کاربران

  •  چنانچه دیدگاه شما توهین آمیز باشد تایید نخواهد شد.
  •  چنانچه دیدگاه شما جنبه تبلیغاتی داشته باشد تایید نخواهد شد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بیشتر بخوانید