- عنوان کتاب: How Nations Succeed
- نویسنده: David Blair
- حوزه: علوم اجتماعی
- تعداد صفحه: 154
- زبان اصلی: انگلیسی
- نوع فایل: pdf
- حجم فایل: 9.18 مگابایت
در زمان نگارش این متن، من نزدیک به ۱۰ سال در چین زندگی کردهام؛ هم در پکن و هم در شهر کوچک «یوشی» (Yuxi – با تلفظی شبیه به You-She در انگلیسی) واقع در استان جنوبغربی یوننان. با توجه به اینکه در ایالات متحده بزرگ شده و در ایالتهای مختلف آن و همچنین به مدت دو سال در آلمان زندگی کردهام، برایم تعجبآور بود که به این نتیجه برسم: استاندارد کیفیت زندگی در چین تقریباً با ایالات متحده یا آلمان برابری میکند. از بسیاری جهات، وضعیت زندگی طبقه کارگر و بخشی از طبقه متوسط چین اکنون بهتر از همتایانشان در ایالات متحده است. هیچ آمریکاییای که در سالهای ۱۹۸۰، ۱۹۹۰ یا ۲۰۰۰ از چین بازدید میکرد، تصور نمیکرد که کیفیت زندگی فردی عادی در چین، بهتر یا حتی تقریباً همتراز با کیفیت زندگی در ایالات متحده باشد. حتی در سال ۲۰۱۰ نیز چنین ادعایی برای من غیرقابلباور مینمود، هرچند ارزش بررسی کردن را داشت. اما در سال ۲۰۲۵، پس از مشاهده شرایط زندگی در چین، معتقدم که این دو کشور اکنون از نظر استاندارد کیفیت زندگی، اساساً در سطحی برابر قرار دارند. چگونه ممکن است کیفیت زندگی در چین تا این حد به سطح ایالات متحده نزدیک شده باشد؟ بر اساس دادههای بانک جهانی، با در نظر گرفتن نرخ ارز، تولید ناخالص داخلی (GDP) سرانه ایالات متحده در سال ۲۰۲۳ برابر با ۸۱,۶۹۵ دلار و GDP سرانه چین ۱۲,۶۱۴ دلار بوده است. حتی با استفاده از معیار «برابری قدرت خرید» (PPP) که تلاش میکند تفاوت قیمتهای داخلی در هر کشور را لحاظ کند، بانک جهانی برابری قدرت خرید ایالات متحده را برای سال ۲۰۲۳ معادل ۸۱,۶۹۵ دلار و برای چین ۲۴,۵۵۸ دلار به ازای هر نفر برآورد کرده است؛ ارقامی که ظاهراً نشان میدهد وضعیت رفاهی آمریکاییها بیش از سه برابر بهتر از چینیهاست. اما این برداشت با مشاهدات مستقیم من همخوانی ندارد. فردی که ماهانه، مثلاً ۷۰۰۰ یا حتی ۳۰۰۰ یوان (تقریباً ۱۰۰۰ یا حتی ۴۰۰ دلار آمریکا با نرخ ارز سال ۲۰۲۵) درآمد دارد، میتواند در بسیاری از مناطق چین زندگی بسیار خوبی داشته باشد؛ در حالی که هر کسی در ایالات متحده چنین درآمدی (معادل دلاری آن) داشته باشد، در فقر مطلق به سر خواهد برد. بر اساس برآورد کلی من، کیفیت زندگی کارگر چینی که ۵۰۰۰ یوان درآمد دارد، با کیفیت زندگی فردی در ایالات متحده که ماهانه بین ۳۰۰۰ تا ۴۰۰۰ دلار درآمد دارد، برابر است. بسته به شرایط خانوادگی و موقعیت مکانی، چنین کارگری بههیچوجه مرفه محسوب نمیشود و عملاً به جایگاه باثبات طبقه متوسط دست نمییابد، هرچند از فقر نیز در امان میماند. بنابراین، «نرخ ارزِ مبتنی بر کیفیت زندگی» بین ۱.۲ تا ۱.۶ یوان در برابر هر دلار است، نه نرخ ارزِ بازار که حدود ۷ یوان در برابر هر دلار میباشد. همانطور که در فصل دوم توضیح داده شده است، این موضوع بههیچوجه به معنای آن نیست که چین به نوعی در حال دستکاری نرخ ارز است. دلیل اصلی این تفاوت، نقش ویژه دلار به عنوان ارز ذخیره بینالمللی است؛ ارزش دلار نه بر اساس تجارت بینالمللی کالا و خدمات و قطعاً نه بر اساس کیفیت نسبی زندگی، بلکه توسط جریانهای سرمایه بینالمللی تعیین میشود.
At the time of this writing, I have lived in China for almost 10 years, both in Beijing and in the small city of Yuxi (pronounced like the English words You-She) in the southwestern province of Yunnan. Having grown up in the United States, lived in many US states, plus 2 years in Germany, I was surprised to conclude that the quality-of-life standard in China is about equal to that in the United States or Germany. In many ways, working-class and some middle-class Chinese people now live better than their equivalents in the US. No American visiting China in 1980, 1990, or 2000 would have proposed that the quality of life of the average person in China was preferable or even roughly equal to that in the United States. Even in 2010, that proposition would have been implau¬sible to me, though it would have been worth consideration. In 2025, after observa¬tions of life in China, I do argue that the two countries now have fundamentally equivalent quality-of-life standards. How could it be that the quality-of-life in China even comes close to that in the US? Using exchange-rate adjusted GDP, US per capita GDP in 2023 was $81,695 and China’s GDP per capita was $12,614, according to the World Bank.1 Even using purchasing power parity, which attempts to adjust for domestic prices within each country, the World Bank estimates the US purchasing power parity for 2023 at $81,695 per person and China’s 2023 PPP at $24,558 per person, seeming to imply that Americans are more than three times better off than Chinese.2 This implication is not consistent with my first-hand observations. A person making, say, 7000 or even 3000 RMB per month (roughly 1000 or even 400 US dollars at 2025 exchange rates), can, in many areas of China, live quite a good life. Anyone earning dollar-equivalent salaries in the US would be desperately poor. My rough observation is that a Chinese worker who earns 5000 RMB has an equivalent lifestyle quality to one who makes between 3000 and 4000 dollars per month in the US. Depending on family circumstances and location, this worker is not at all well-off and really does not achieve secure middle-class status but avoids poverty. Thus, the “quality-of-life exchange rate” is 1.2 to 1.6 RMB per dollar, not the market exchange rate of about 7 RMB per dollar. As explained in Chap. 2 below, this does not in any way mean that China is somehow manipulating the exchange rate. The difference is mostly explained by the special role of the dollar as the international reserve currency. The value of the dollar is determined by international capital flows, not by international goods and services trade and certainly not by relative quality of life.
این کتاب را میتوانید از لینک زیر بصورت رایگان دانلود کنید:
Download: How Nations Succeed





نظرات کاربران