دانلود رمان انگلیسی “آنچه او بر جای گذاشت”

فضای غذاخوری بوی قهوه سوخته و چربی کهنه می‌داد؛ از آن جاهایی که از سال ۱۹۸۷ هیچ تغییری نکرده بود و قصد تغییر هم نداشت. مارا فن ساعت دوازده و نیم از در وارد شد. شش ساعت رانندگی کرده بود و کمرش درد می‌کرد. دلش غذایی می‌خواست که نیازی به فکر کردن درباره‌اش نباشد. روی آخرین صندلیِ پیشخوان نشست، کتش را درآورد و با اشاره دست، توجه زنی را که پشت پیشخوانِ رابطِ آشپزخانه و سالن ایستاده بود، جلب کرد. گفت: «فقط سوپ می‌خوام. هر چی که دارید.» «سوپ مرغ و رشته یا سوپ سیب‌زمینی.» «مرغ.» زن سفارش را یادداشت کرد و رفت. مارا دستانش را دور لیوان آب حلقه کرد و نگاهی به اطراف انداخت. گنجایش «غذاخوری پتسی» شاید سی نفر بود. نیمی از صندلی‌ها پر بودند. وقتی او وارد شد، هیچ‌کس سرش را بلند نکرد. فراموش کرده بود که آنجا چقدر کوچک است. خیلی چیزها را درباره این شهر از یاد برده بود. مردانی که پای پیشخوان نشسته بودند، مشغول صحبت بودند؛ نه با صدای بلند، بلکه به شیوه‌ای که انتظار می‌رفت صدایشان شنیده شود.