0

دانلود کتاب سوگند در اواخر دوران باستان و اوایل سده‌های میانه: کنش دینی، پیوند اجتماعی، آیین مقدس

  • عنوان کتاب: The Oath in Late Antiquity and the Early Middle Ages Religious Act, Social Bond, Holy Sacrament
  • نویسنده: Stefan Esders, Gerda Heydemann
  • حوزه: اعتقادات باستانی
  • سال انتشار: 2026
  • تعداد صفحه: 365
  • زبان اصلی: انگلیسی
  • نوع فایل: pdf
  • حجم فایل: 8.80 مگابایت

سوگندها به عنوان پدیده‌ای تقریباً فراگیر و ابزاری اجتناب‌ناپذیر در جوامع، چه در گذشته و چه در حال حاضر، حضور دارند. در بسیاری از این جوامع، سوگند یاد کردن به مثابه‌ی رویه‌ای معمول برای اعتبار بخشیدن به معاملات حقوقی به کار گرفته می‌شود. با این حال، نباید از این واقعیت غافل شد که از منظر جامعه‌شناختی، قدرت سوگندها ریشه در تمرکز آن‌ها بر ارزش‌های بنیادینِ مشترکی دارد که فرد و جامعه را به یکدیگر پیوند می‌دهند؛ همچنین این قدرت با جایگاه اجتماعی فرد در آن جامعه مرتبط است. بدین‌رو، فرد با سوگند خوردن، در واقع دست به اقدامی نسبتاً قاطع می‌زند و تمام اعتبار و حیثیت خود را به میان می‌آورد تا یا در دادگاه حقیقتی را بیان کند و یا تعهدی جدی نسبت به رفتار آینده‌ی خود بسپارد. بدین‌سان، سوگند موجب تحولی عمیق در فرد، آن هم در عرصه‌ای عمومی می‌شود؛ از این رو، سوگند ابزاری قدرتمند به شمار می‌آید که می‌تواند به مورخان بینشی درباره‌ی ساختار درونی جوامع گذشته بدهد. این ابزار به ما اجازه می‌دهد دریابیم که هنجارهای رفتاری چگونه شکل می‌گرفتند، پیوندهای اجتماعی چگونه ایجاد و تثبیت می‌شدند، و مناقشات چگونه حل‌وفصل می‌گردیدند. البته، صرفِ وجود سوگند در تقریباً تمام جوامعِ گذشته و حال، نباید این واقعیت را بپوشاند که در هر جامعه، دین تأثیری بسیار خاص بر نحوه‌ی استفاده از سوگندها و پیامدهای آن‌ها داشته است. برخلاف «نذرها» که معمولاً خطاب به یک الوهیت (خدا یا ایزد) ادا می‌شوند، در سوگندها از خداوند به عنوان شاهد دعوت می‌شود؛ شاهدی که انتظار می‌رود اگر فردِ سوگندخورنده حقیقت را نگوید یا به وعده‌ی خود عمل نکند، او را مجازات نماید. اما قدرت خدایان را می‌توان به شیوه‌های بسیار متفاوتی تصور کرد. به همین دلیل است که مقایسه‌ی کارکرد سوگندها در فرهنگ‌های دینی گوناگون، می‌تواند بسیار راهگشا و پربار باشد. افزون بر این، از منظری «کارکردگرایانه»، قدرت سوگندها را باید در پیوند با فرهنگ حقوقیِ یک جامعه نیز بررسی کرد. اگر به کاربرد سوگندها در جهان باستان بنگریم، آشکار می‌شود که نگرش رومیان نسبت به سوگند، دست‌کم از برخی جهات، رویکردی کاملاً «عمل‌گرایانه» (پراگماتیک) بوده است. برای نمونه، سیسرو، سیاستمدار و فیلسوف رومی، در اثر متأخر خود با عنوان «درباره وظایف» (De officiis)، به تفصیل به ماجرای مشهور و افسانه‌وارِ «رگولوس» — سیاستمدار و فرمانده رومی (کنسول سال ۲۶۷ پیش از میلاد) — می‌پردازد که در جریان نخستین جنگ کارتاژی به اسارت کارتاژی‌ها درآمد. رگولوس که با سوگند، شرافت خود را گرو گذاشته بود، برای مذاکره درباره صلح به رم فرستاده شد؛ اما او در رم، برخلاف مأموریتی که بر عهده داشت، سنا را متقاعد کرد که به جنگ ادامه دهد. سپس، برای وفای به عهدِ بازگشتش، خود به کارتاژ بازگشت.

Oaths appear as an almost universal feature and an indispensable tool in societies both past and present. In many of them, we find oath-taking as a kind of routine procedure employed to validate legal transactions. This should, however, not distract from the fact that sociologically, the power of oaths is rooted in their focus on essential shared values that tie individual and community together, and on the social standing that an individual has within such a community. For this reason, in most cases a person, by swearing an oath, is taking a somewhat radical course of action and mobilizing all his or her authority and reputation in order to either make a true statement at court or to give a solemn promise about his or her future conduct. The oath is thereby effectuating a profound personal transformation in a public setting; it thus appears to have been a powerful instrument that can give historians a glimpse into the inner fabric of past societies, allowing us to see how norms of behaviour were constructed and how social bonds were created and validated, as well as how conflicts could be settled. That we find oaths in almost all societies past and present should, however, not obscure the fact that in each society, religion exercised a very specific influence on the use and the consequences of oaths. In contrast to vows, which are usually offered towards a deity, oaths call upon a God as witness who is expected to punish the swearing person, if he or she is not telling the truth or not fulfilling what was promised. But the power of Gods can be imagined in very different ways. This is why it can be so rewarding to compare the function of oaths within different religious cultures. Moreover, in a more ‘functional’ perspective, the power of oaths has also to be seen in relation to the legal culture of a society. If we consider the use of oaths in the ancient world, it becomes obvious that the Roman attitude towards oaths in some respects needs to be characterized as fairly ‘pragmatic’. For instance, the Roman politician and philosopher Cicero, in his late work De officiis, discussed at some length the famous legendary episode of the Roman politician and commander Regulus (consul 267 bc), who in the First Punic War was taken captive by the Carthaginians. After having given his honour under oath, Regulus was sent back to negotiate peace, but back in Rome, he persuaded the senate, contrary to his mandate, to continue the war, while he went back to Carthage to keep his word that he would return.

این کتاب را میتوانید از لینک زیر بصورت رایگان دانلود کنید:

Download: The Oath in Late Antiquity and the Early Middle Ages Religious Act, Social Bond, Holy Sacrament

نظرات کاربران

  •  چنانچه دیدگاه شما توهین آمیز باشد تایید نخواهد شد.
  •  چنانچه دیدگاه شما جنبه تبلیغاتی داشته باشد تایید نخواهد شد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بیشتر بخوانید