Ahmet Kaya

Üstüm başım toz içindeسر و وضعم توی گرد و خاکه Önüm arkam pus içindeجلوم و پشت سرم پرِ مه و ابهامهSakallarım pas içindeریشم انگار زنگ زده؛ خستگی ازش می‌باره Siz benim nasıl yandığımı nereden bileceksiniz?از ادامه مطلب

Filiz filiz harelendim dağlara uymak içinجوانه جوانه شکفتم تا با کوه‌ها یکی شوم Kan gölünde kurulandım hayatı duymak içinدر دریاچه‌ای از خون خود را خشک کردم تا زندگی را بشنوم (حس کنم) Kavgalara kuyulandım sabaha ادامه مطلب

Hani benim sevincim nerdeخوشحالی من کو، کجاست Bilyelerim topacımتوپ های من Kiraz ağacında yırtılan gömleğimاون پیرهنم که روی درخت گیلاس پاره شد Çaldılar çocukluğumu habersizبی خبر بچگیمو از من دزدیدن Penceresiz kaldım anneمادر، بدون پنجره ادامه مطلب

Kavuşmak özgürlükse özgürdük ikimizdeاگر رسیدن به هم آزادی باشه، هردومون (زمانی) آزاد بودیم Elleri çığlık çığlık yanyana iki dünyaدو دست که مثل دو جهان کنار هم فریاد میزدنند İkimiz iki dağdan iki hırçın su gibi ادامه مطلب