- عنوان کتاب: The Fascist Zeitgeist Authoritarian Legacies and the Iberian Far Right
- نویسنده: Manucci, Luca
- حوزه: افراطگرایی
- سال انتشار: 2026
- تعداد صفحه: 94
- زبان اصلی: انگلیسی
- نوع فایل: pdf
- حجم فایل: 2.26 مگابایت
من در مارس ۲۰۱۹ وارد پرتغال شدم و چند ماه بعد، پروژهای پسادکتری را در دانشگاه لیسبون آغاز کردم که پرسشی تأملبرانگیز را مطرح میکرد: چرا در پرتغال خبری از پوپولیسم نبود؟ البته پوپولیسم – همچون هر جای دیگر – وجود داشت؛ هم به شکل نگرشی در میان مردم و هم به صورت نوعی گفتمان که توسط احزاب بیان میشد. با این حال، این کشور فاقد آن موج موفقیت جریان راست افراطی بود که در سراسر اروپا در حال گسترش بود. در همان سال، حزب «چگا» (Chega) تأسیس شد و تا ماه اکتبر به مجلس جمهوری (Assembleia da República) راه یافت. موفقیت چشمگیر این حزب نه تنها نشان داد که هیچ کشوری در برابر راست افراطی مصون نیست، بلکه حاکی از آن بود که میراث «انقلاب میخک» (Carnation Revolution) سال ۱۹۷۴ رو به افول است و انگِ منفیِ مرتبط با دوران «استادو نوو» (Estado Novo) نیز در حال کمرنگ شدن است. سرگذشت شخصی من همواره با پژواکهای گذشته شکل گرفته است. من در شهر «فورلی» (Forlì) به دنیا آمدم؛ شهری که به «شهرِ دوچه» (Duce) نیز شهرت دارد، چرا که بنیتو موسولینی در روستایی در همان نزدیکی به نام «پردپیو» (Predappio) متولد شده بود. موسولینی پس از به قدرت رسیدن، چهرهی فورلی را با معماریهای عظیم و باشکوه دگرگون کرد: ایستگاه قطار و اداره پست با ابعادی غولآسا، بلوار عریض موسولینی (که اکنون «ویاله دلا لیبرتا» یا بلوار آزادی نام دارد) و میدان پیروزی (Piazza della Vittoria) به همراه بنای یادبود مرکزیاش برای جانباختگان جنگ جهانی اول که در دهمین سالگرد «انقلاب فاشیستی» افتتاح شد. من در نزدیکی باری بزرگ شدم که مملو از یادگاریهای دوران فاشیسم بود – از جمله سردیسی از مادر موسولینی – و تقویم محلی نیز مرتباً با سفرهای زیارتیِ نوستالژیک به آرامگاه دیکتاتور در پردپیو همراه بود. با این حال، «امیلیا-رومانیا» (Emilia-Romagna) – منطقهای که زادگاه من بود – به عنوان منطقهای «قرمز» (rossa) شناخته میشد؛ منطقهای که با سنت عمیق ضد فاشیستی شکل گرفته بود و پس از سال ۱۹۴۵ همواره از احزاب چپگرا، بهویژه حزب کمونیست ایتالیا، حمایت میکرد. این تضاد میان بقایای مشهودِ استبداد و سرسختیِ سیاستهای ضد فاشیستی، تأثیری عمیق بر بینش سیاسی من گذاشت. در سال ۲۰۱۹، شهر فورلی برای نخستین بار پس از جنگ جهانی دوم، شهرداری از جناح راست را برگزید؛ رویدادی که درست چند ماه پیش از موفقیت حزب چگا در پرتغال رخ داد. بدین ترتیب، دو استثنای دیرپا در پیرامون من، همزمان فرو ریختند.
I arrived in Portugal in March 2019, and a few months later began a postdoctoral project at the University of Lisbon that posed a striking question: why was there no populism in Portugal? Populism, of course, existed – as it did everywhere – both as an attitude among the population and as a type of discourse articulated by parties. The country, however, lacked the far-right success that was spreading across Europe. That same year, Chega was founded, and by October it had entered the Assembleia da República. Its breakthrough not only demonstrated that no country is immune to the far right but also signalled that the legacies of the 1974 Carnation Revolution were fading and the stigma attached to the Estado Novo was weakening. My own history has always been shaped by echoes of the past. I was born in Forlì – also called the city of the Duce because Benito Mussolini was born in a nearby village, Predappio. Once in power, Mussolini transformed Forlì with monumental architecture: the oversized train station and post of¬ce, the broad Mussolini boulevard (now Viale della Libertà), and Piazza della Vittoria with its central monument to the fallen of the First World War that was inaugurated on the tenth anniversary of the ‘fascist revolution’. I grew up near a bar ¬lled with fascist memorabilia, including a bust of Mussolini’s mother, and the local calendar was regularly marked by nostalgic pilgrimages to the dictator’s tomb in Predappio. Yet Emilia-Romagna, my home region, was known as rossa (‘red’): shaped by a deep anti-fascist tradition, it consistently supported left-wing parties after 1945, especially the Italian Communist Party. This tension between the visible remnants of authoritarianism and the resilience of anti-fascist politics profoundly shaped my political imagination. In 2019, Forlì elected its ¬rst right-wing mayor since the Second World War – just months before Chega’s breakthrough in Portugal. Two long-standing exceptions collapsed at once around me.
این کتاب را میتوانید از لینک زیر بصورت رایگان دانلود کنید:
Download: The Fascist Zeitgeist Authoritarian Legacies and the Iberian Far Right
نظرات کاربران