دانلود رمان انگلیسی “در تاریکی”

بله، در اوایل بعد از ظهر، اشعه آفتاب پنجره پذیرایی، خانه‌ی معمولاً سرد جو را گرم می‌کرد. او روی یک سر کاناپه‌ی مخمل نخی قدیمی و کهنه‌اش نشسته بود و در حالی که خمیازه می‌کشید، پاهایش با توجه به اینکه بهترین دوستش آدا فقط داشت برایشان یک فنجان چای درست می‌کرد، او در آشپزخانه سر و صدای زیادی به پا کرده بود، سر و صدایی که جو تقریباً این روزها می‌توانست تحمل کند. کار کردن از خانه در شش ماه گذشته به این معنی بود که او تنهایی خودش را ترجیح می‌دهد. به محض اینکه کسی وارد می‌شد و تهدید می‌کرد، جو می‌خواست پرده‌ها را بکشد و وانمود کند که خانه نیست. جو در حالی که سرش را تکان می‌داد، فریاد زد: «می‌توانی سر و صدای بیشتری در بیاوری؟ مرده‌ها نمی‌توانند صدایت را بشنوند. شاید لازم باشد کمی آن را بلند کنی!» آدا با دو فنجان چای قدم زنان از آنجا وارد شد. جو با پوزخندی گفت: «اوه، سیگار را خاموش کن. همه ما زندگی‌مان را در اتاقک طبقه بالا حبس نمی‌کنیم. این اتاقک از اتاقک تو بزرگتر است.» برای چند ثانیه سکوت بر آنها حاکم شد، فقط صدای آرام آدا که فنجان‌ها را زمین می‌گذاشت، به جو یادآوری می‌کرد که تنها نیست. او از تنها بودن بدش نمی‌آمد، همیشه از بودن در کنار خودش راضی بود، اما اعتراف می‌کرد که اخیراً زمان زیادی را تنها گذرانده است. اگر خودش متوجه این موضوع شده بود، پس باید چیزی تغییر می‌کرد. طبیعی نبود که در سی و پنج سالگی اینقدر منزوی باشی. نه وقتی جو دوستانی مثل او داشت. آدا معمولاً الان داشت آماده می‌شد تا با «دخترها» به شهر برود، در حالی که جو بعد از یک بعدازظهر جمعه زود به رختخواب می‌رفت. آدا در حالی که دستش را به سمت فنجانش دراز می‌کرد و آن را در دستانش می‌گرفت، پرسید: «کار تو را مشغول نگه داشته؟ از آخر هفته‌ی پیش از تو خبری ندارم، پس چیزی تو را مشغول نگه داشته است.»